Een akkoord framen, hoe doe je dat?
Gepubliceerd op maandag 21 mei 2012 in NRC Handelsblad
Politici in Nederland zouden meer moeten letten op de termen die ze gebruiken, betoogt Lars Duursma in NRC Handelsblad. Ze kunnen van grote invloed zijn op de kiezer. Maar alleen als de gekozen woorden aansluiten bij de percepties van de achterban.
Minister Jan Kees de Jager (CDA, Financiën) spreekt inmiddels van het Lente-akkoord. Net als Jolande Sap. Tofik Dibi spreekt liever over ‘Begrotingsakkoord 2013’, net als de VVD. D66 spreekt soms over Lente-akkoord en dan weer over hervormingsakkoord. De PvdA, SP en PVV hekelen al weken het Kunduz-akkoord. De NOS bedacht – en dat is vrij uniek – zelf een nieuwe term: het Vijfpartijenakkoord.
Vandaag praten fractieleiders over de toon bij de Algemene Politieke Beschouwingen van twee weken geleden. Die toon werd gezet door Geert Wilders — die vandaag overigens afwezig is. Premier Mark Rutte werd toegebeten “eens normaal” te doen. PvdA-leider Job Cohen werd gediskwalificeerd als “bedrijfspoedel”. nrc.next vraagt zich af: hoe pak je Wilders verbaal aan? Een advies van debatexperts Lars Duursma en John Bijl.
Hoe kan je het draagvlak voor je voorstel vergroten zonder de inhoud van het voorstel te wijzigen?
Wie de terminologie bepaalt in een discussie, vergadering of debat, krijgt vaak gelijk. Immers: terminologie bepaalt beeldvorming, en beeldvorming bepaalt draagvlak. Het zijn met name politici die zich toeleggen op het zogenoemde framen van beleid. Dat blijkt wel uit een willekeurige greep uit de terminologie die vorig jaar tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen de revue passeerde. Er werd niet gesproken van een heffingskorting voor niet-werkende partners, maar van een ‘aanrechtsubsidie’ (Femke Halsema) en een ‘moederbelasting’ (Wouter Bos). Gratis kinderopvang werd weggezet als de invoering van een ‘staatscrèche’ (Maxime Verhagen).
