Ja, Steve Jobs was ongeëvenaard goed in productpresentaties. Maar zijn beste speech had niets met zijn producten te maken. Dat was de speech die hij  in 2005 gaf voor de afstuderende studenten van Stanford University.

Lees meer »

Alle “beetjes” helpen NIET. Integendeel, ze verzwakken je boodschap juist.

Veel mensen gebruiken verkleinwoorden bij het brengen van hun boodschap, zeker als het om een groot onderwerp gaat. Of afzwakkingen zoals “zeg maar” en “een soort van”. Let er maar eens op. “We missen een stukje bezieling in de organisatie”, “We willen wat meer leiderschap/authenticiteit/betrokkenheid in de organisatie brengen”, “Het zou van ons allemaal best wat innovatiever mogen in Nederland” of “Ik mis zeg maar duidelijkheid”.

Maar zeg nou zelf, wat overtuigt jou meer: “wij vinden een stukje service best wel belangrijk” of  ”wij vinden service belangrijk”?

Zeg waar je voor staat en houd dat kort.

En jij?
Aan welke verzwakkende stopwoorden erger jij je? Laat het ons hieronder weten!

Gisteren gaven we een try-out over aandachtstrekkers. Daarin behandelden we onder meer de anekdote, één van de populairste technieken om een toespraak of presentatie te beginnen. Immers: mensen zijn gek op verhaaltjes.

Maar de anekdote is beslist niet de eenvoudigste aandachtstrekker. Hierbij vijf tips:*

Lees meer »

Je weet hoe je heet. Je gebruikt je naam elke dag — onder e-mails, als je de telefoon oppakt en als je jezelf voorstelt. Zo krijg je al snel iets wat in de marketing ‘winkelblindheid’ wordt genoemd: je ziet en hoort je eigen naam zó vaak, dat je volstrekt niet meer oplet hoe je deze uitspreekt. Je articuleert achteloos en gaat slordig om met nota bene je eigen naam.

Lees meer »

Assumption is the mother of all fuck-ups.

We gaan er vaak vanuit dat we wel ongeveer weten wat anderen belangrijk vinden. En verrassend vaak zitten we er ongelofelijk naast, met grote gevolgen. De remedie is heel simpel en toch laten veel mensen het te vaak achterwege: durf te vragen wat jouw doelgroep echt belangrijk vindt!

Lees meer »

Weinig mensen kunnen zich iets voorstellen bij radioactieve straling. Wat betekent het nu eigenlijk als een atoomgeleerde stelt dat mensen in de omgeving van Fukushima blootstaan aan 45 microsievert per dag?

Vorige week at wetenschapsjournalist Simon Rozendaal een ‘radioactieve banaan’ om te illustreren dat radioactiviteit niet schadelijk is. Wat hij er niet bij vertelde, is dat elke banaan radioactief is. Net als overigens alles op aarde. Heel veel wijzer werd de kijker niet.

Lees meer »

Wanneer je in een vergadering, pitch of presentatie een plan presenteert, is het van belang om je te realiseren dat er een bepaalde bewijslast is waar je altijd aan moet voldoen. Veel mensen zijn niet happig op verandering. Het kost tijd, moeite en energie, redeneren ze, en levert vaak toch niks op. Ze zitten met bepaalde bezwaren in hun hoofd die ze vaak zelfs niet eens letterlijk zullen benoemen. Maar ze zullen sceptisch zijn over je plan zolang je ze niet beantwoordt.

Je doet er goed aan om bij elk voorstel dat je presenteert, antwoord te geven op de volgende drie vragen:

1. Wat is de noodzaak van mijn plan? Kaart direct een probleem aan in de huidige situatie. Dit moet uiteraard een probleem zijn dat je publiek erkent en dat wordt opgelost door jouw plan. Je wekt hiermee een behoefte op voor jouw voorstel.
2. Waarom werkt mijn plan? Leg uit hoe jouw plan dit probleem oplost. Wat verandert er? Hoe gaat dat in zijn werk? Pas als mensen zich goed kunnen voorstellen hoe het in de praktijk werkt, ben je klaar met deze vraag te beantwoorden.
3. Waarom is mijn plan wenselijk? Geef aan waarom mensen dit plan moeten willen. Mag het eigenlijk wel? En zijn de voordelen wel groter dan de nadelen? Waarom gaat een voor de hand liggend nadeel niet op?

Lees meer »

Er heerst een hardnekkig misverstand dat 93% van alle communicatie non-verbaal is. Elke week kom ik wel iemand tegen die denkt dat wat je zegt nauwelijks invloed heeft op hoe je overkomt. Communicatie zou voor 55% worden bepaald door lichaamstaal, voor 38% door stem en voor slechts 7% door woorden. Dit is NIET juist.

Lees meer »

Iedere keer als het wel gebeurt voel ik teleurstelling en frustratie. Deel nooit, maar dan ook nooit je PowerPoint- of Keynote-presentatie uit aan je publiek voordat je jouw presentatie hebt gegeven. Nooit. Ook niet van tevoren via de mail of voor in een congresboekje. Gewoon nooit. Niet om aantekeningen te maken, niet uit beleefdheid. Nooit. Een in de dop mooie presentatie kan er al door sterven voordat je ‘m hebt gehouden.

Dia’s vooraf verstrekken leidt je publiek alleen maar af. Ze gaan er in bladeren om te zien wat er komen gaat of raken afgeleid door een plaatje op de dia. Het gevolg is dat ze niet meer letten op waar de presentatie vandaan komt: jijzelf. PowerPoint of Keynote kan desalniettemin een geweldig hulpmiddel zijn om je boodschap over te brengen. De plaatjes, citaten en schema’s die je zorgvuldig hebt uitgezocht kunnen je verhaal goed ondersteunen. Maar het zijn slechts hulpmiddelen die je gebruikt tijdens het geven van je presentatie. Niks meer, niks minder.

Lees meer »

Vorige week gaf Steve Jobs een presentatie om de iPad 2 te lanceren. Natuurlijk werd de presentatie – en het product! – weer goed ontvangen. Maar toch was het niet zijn beste speech. Dat was namelijk toen hij in 2005 de afstuderende studenten van Stanford University op inspirerende manier toesprak. Wat opvalt aan die speech is dat hij vaak een contrast als stijlfiguur gebruikt. Met een contrast koppel je twee tegengestelde begrippen aan elkaar op een retorisch fraaie manier. Kijk eens mee hoe Jobs dat doet:

Lees meer »

Niet bij elke presentatie weten je toehoorders wie je bent. En toch is het belangrijk dát ze dit weten. Presentaties worden immers gegeven door mensen en niet door naamloze functionarissen. Sterker nog: zelfs als je naam bekend is — bijvoorbeeld op de uitnodiging — dan stel je jezelf voor. Dat je naam bekend is wil namelijk niet zeggen dat je publiek je kent. Het is van belang dat je je publiek niet alleen laat zien maar ook vertelt wie je bent.

Maar als het voorstellen zo belangrijk is, wanneer doe je het dan? Wel, niet als eerste. Wanneer je begint aan een presentatie, mag je er immers niet vanuit gaan dat je publiek direct de opperste concentratie heeft voor je verhaal. De meeste mensen in het publiek zullen in hun hoofd nog bezig zijn met de agenda, zich afvragen of hun telefoon wel uitstaat of denken over wat ze verder allemaal nog moeten doen vandaag.

Lees meer »

Mensen in de zaal vragen me wel eens of ik zenuwachtig ben voor een lezing of presentatie. Mijn antwoord is altijd hetzelfde: “Nee, volstrekt niet.” Maar voel ik dan geen spanning? Natuurlijk wel — het zou slecht zijn als dat niet zo is.

Er is een groot verschil tussen spanning en zenuwen. Bij een belangrijke presentatie leef je er echt naartoe. Het moment van de waarheid voel je steeds dichterbij komen. En die extra spanning die je voelt is alleen maar gezond. Je bent scherper en in staat om te knallen vanaf de eerste seconde van je presentatie. Zelf ervaring ik die spanning dus juist als een plezierig gevoel. Zenuwen, daarentegen, geven een onplezierig gevoel. Ze zijn verbonden aan twijfel en onzekerheid: komt het wel goed?

Lees meer »

Veel sprekers kiezen ervoor om PowerPoint in te zetten als hulpmiddel bij een presentatie. Daar is helemaal niks mis mee. PowerPoint kan een goede ondersteuning zijn van de spreker door complexe informatie visueel weer te geven. Maar dan moet je er wél goed mee omgaan. En dat is waar het nog wel eens mis gaat. Sprekers die hun scherm op zwart willen zetten maar per ongeluk de presentatie wegklikken bijvoorbeeld. Het gebeurt te vaak.

Lees meer »

Gisteravond gaf Hans Gootjes van de Nederlandse Turnbond één van de meest bizarre persconferenties van de laatste jaren. ‘s Middags had hij aangekondigd dat hij Yuri van Gelder om “zwaarwegende redenen” uit het WK-team had gezet. Een persconferentie werd aangekondigd. Intussen werd volop gespeculeerd over de zwaarwegende redenen: zou Van Gelder opnieuw cocaïne hebben gebruikt?

Rond half elf ’s avonds begon de langverwachte persconferentie. Topsportmanager Gootjes begon met een lange uiteenzetting waar hij volledig om de hete brij heen draaide. Daarna wilde hij enkel kwijt dat het hier “medische redenen van persoonlijke aard” betreft. Meer niet. Ontgoocheld waren de kijkers, boos waren de verzamelde journalisten. Hadden zij hier zolang voor moeten wachten?
Lees meer »

Herken je dit? Zenuwachtig loopt iemand naar voren om een presentatie te geven, maar voordat hij begint zuigt hij zich vol met lucht. Je hoort hem soms zelfs de lucht naar binnen snuiven! Hij begint vervolgens aan een presentatie met een opgeblazen borstkas. Hij is kortademig, praat met een kopstem en komt daardoor gewoon onzeker over.

Kortom: hij begint zijn presentatie op een slechte manier.

Lees meer »

Het is door beginnende sprekers misschien wel de meeste gestelde vraag die ik krijg tijdens coaching. Soms wordt hij zelfs met een beetje paniek in de stem gesteld: “John, waar laat ik m’n handen?”

En dat terwijl uw handen belangrijke instrumenten zijn voor het spreken. U kunt ze gebruiken om rangtelwoorden te versterken (“ten eerste”) of om het belang van een regel met een dominees vinger te onderstrepen.
Lees meer »

Een presentatie gaat zelden helemaal vlekkeloos. Hoe goed je ook bent, hoeveel ervaring je ook hebt, je maakt altijd wel ergens een fout. En weet je wat? Dat is helemaal niet erg. Want het gaat er niet om dát je een fout maakt, maar hoé je je deze maakt.

Laten we eens twee voorbeelden van een en dezelfde spreker nemen. Iedereen herinnert zich Job Cohen, die tijdens een recent lijsttrekkersdebat aan het eind van een gestameld antwoord bekende: “Ik heb de cijfers niet paraat.” Daarvoor kreeg hij veel kritiek. Diezelfde Job Cohen corrigeerde zichzelf met opgeheven hoofd tijdens het EénVandaag-debat toen hij tijdens een antwoord de woorden ‘Koran’ en ‘Islam’ verwarde. Dat viel bijna niemand op.

Lees meer »

Wanneer je een toespraak houdt, een presentatie geeft of op elk ander moment een voorbereide tekst uitspreekt, hou dan ook eens rekening met interpunctie. Het is met punten en komma’s dat veel sprekers de mist ingaan.

Ervaren sprekers staan er om bekend dat ze het normale spreektempo van zo’n 150 woorden per minuut verdubbelen. Maar hoe komt het dat deze sprekers dan toch te volgen zijn? Het geheim zit ‘m in de interpunctie: punten, komma’s en ook witregels.
Lees meer »

Het lijkt een simpele vraag. Voor de groep natuurlijk! Op een plek waar jij iedereen ziet, en waar iedereen jou kan zien. En toch merk ik dat veel sprekers zichtbaar worstelen met wat de ideale plek is om te staan tijdens een toespraak of presentatie.

Lees meer »

Argumenten moeten niet geteld maar gewogen worden. Want niet elk argument is even belangrijk. In de praktijk worden de sterkste argumenten regelmatig weggevaagd door een tsunami aan zwakke redenen. Dat is jammer en onnodig. Hoe zorg je dat jouw argumenten de discussie domineren?

Lees meer »