In de aanloop naar de verkiezingen was Debatrix volop in beeld. Ruim dertig verschillende media publiceerden onze debatanalyses. Een kort overzicht: van NRC Handelsblad tot RTL Boulevard en van BNR Nieuwsradio tot Lijst 0.

Lees verder »

Jan-Peter Balkenende is wat betreft debatteren geen natuurtalent. Maar hij is wel een goede leerling. Sinds de verkiezingsdebatten in 2003 is hij enorm vooruitgegaan. Meer dan vroeger weet hij zijn gespannen trekjes verborgen te houden voor de camera. Hij kneep tijdens het RTL-debat zijn vingers bijna fijn van de zenuwen. Maar wel buiten beeld. Zijn wat houterige optredens roepen vaak uiteenlopende reacties op. Qua houding (hij staat stijf, beweegt weinig) en qua taalgebruik („toch?”) komt hij nog steeds onzeker over. Maar aan de andere kant geldt in de politiek: hoe meer macht, hoe minder armbewegingen. En dus oogt hij als een staatsman, in tegenstelling tot de druk bewegende Bos. Lees verder »

„U bent niet eerlijk en u draait.” De woorden van Maxime Verhagen en later Jan Peter Balkenende dreunen nog lang na bij Wouter Bos. Als je iets maar vaak genoeg herhaalt, dan wordt het vanzelf de waarheid. Een groot probleem voor Bos is dat hij het beeld een ‘draaier’ te zijn zelf versterkt.

Met groots gemak wisselt hij van debatstijl. Soms is hij een typische oppositieleider (fel, populistisch), dan weer de toekomstige premier (rustig, statig). Het ene moment speelt hij zonder terughoudendheid op de man („Henk Kamp is geen knip voor de neus waard”). Even later beklaagt hij zich erover dat de andere partijen teveel „op de man spelen” en hem „kapot” proberen te maken.

Lees verder »

Het EénVandaag-debat kenmerkte zich door grote woorden en weinig inhoud. Tussen de vele verkiezingsdebatten door benadrukken de lijsttrekkers doorlopend dat het “vooral om de inhoud” moet gaan. Maar bij het EénVandaag Lijsttrekkersdebat konden grote woorden en schaamteloos populisme het gebrek aan inhoud niet camoufleren. En dus kozen de kijkers thuis als winnaar een lijsttrekker die zich het meest thuis voelt bij dit retorisch geweld: Jan Marijnissen.

Lees verder »

Nederlanders in de top

Nederlandse ondernemers hebben van zich laten horen bij een door Business Week georganiseerde ondernemersprijs. Volgens het internationaal gerespecteerde zakenblad horen Debatrix-oprichter Lars Duursma en internetondernemer Ben Woldring bij Europa’s top-3 van veelbelovende jonge ondernemers.

Lees verder »

Marco Pastors is een geduchte tegenstander in ieder debat. De lijsttrekker van EénNL beheerst meerdere debatstijlen die hij achteloos afwisselt. Soms zit hij ogenschijnlijk onverschillig en onderuitgezakt aan tafel, terwijl hij zo nu en dan een cynische opmerking of grap maakt om het publiek te paaien. Dan weer debatteert hij fel, interrumpeert hij vaak en laat hij zijn tegenstander nauwelijks aan het woord. Niet zelden geeft hij rustig antwoord op een vraag, om seconden later een verbale mokerslag uit te delen („Balkenende heeft een zekere consistentie in zijn falen”). Het maakt hem tot een veelzijdige en onvoorspelbare debater. Lees verder »

André Rouvoet (ChristenUnie) gelooft in eerlijke politiek. Dat benadrukt hij graag en vaak. „Ik zou mijn auto zo aan hem uitlenen”, grapte Joost Eerdmans (EénNL) onlangs in het tv-programma Rondom Tien om te onderstrepen hoezeer hij de lijsttrekker van ChristenUnie vertrouwt. De kracht van Rouvoet schuilt niet zozeer in zijn rustige en beschaafde debatstijl, maar meer in zijn consistentie. Zijn constante houding maakt hem authentiek en dus geloofwaardig. Daardoor wordt hij bijna nooit in de rede gevallen. Lees verder »

Voor de camera’s van RTL gingen Balkenende en Bos in debat. Debatrix-oprichter Lars Duursma, zelf aanwezig in de studio, doet verslag.

Het is altijd leuk om bij een groot verkiezingsdebat aanwezig te zijn. Je ziet dingen die de kijker thuis niet ziet. Vloekende fotografen, omdat ze voorafgaand aan de uitzending geen foto meer konden maken van de debaters. Jan-Peter Balkenende, die zijn vingers tijdens het debat bijkans fijnkneep van de zenuwen. CDA-campagneleider Jack de Vries, die het CDA-vak voorafgaand aan het derde deel verzocht om meer lawaai te maken. Lees verder »

„Ik heb een broertje dood aan populisme”, zei Femke Halsema vorige week tijdens een debat over collectief geluk. Debatten wil ze puur op inhoud voeren. En daartoe haalt ze veelvuldig procedures, cijfers en statistieken aan („op bladzijde 167 van de Macro Economische Verkenning staat dat er in 2002 6,6 miljoen banen in Nederland waren”). Door deze debattechniek verliest Halsema het verhaal achter de cijfers wel eens uit het oog. „Als het wegvallen van de huurtoeslag wordt meegenomen”, constateerde ze tijdens de Algemene Beschouwingen, „dan komen mensen met alleen een AOW negatief uit.” Lees verder »

Overtuigen is overdrijven. Dat beseft Geert Wilders (Partij van de Vrijheid) als geen ander. „Het bestuur van de plaatselijke jachtvereniging in Appingedam gaat voortvarender te werk!”, sneerde hij vorige week naar minister Hirsch Ballin (CDA), toen bleek dat het ministerie van Justitie nauwelijks voortgang had gemaakt met een boerka-verbod. De uithaal is typerend voor Wilders. Zijn uitspraken zijn vaak ongekend hard. „Laat de hoofddoekjes maar wapperen op het Malieveld,” zei hij twee jaar geleden in een interview, „ik lust ze rauw.” En: „Nederland is voller dan vol!” Wilders gebruikt veel beladen woorden.

Zijn recente opmerking over een „tsunami van islamisering” heeft dan ook weinig met metaforen te maken, maar is een bewuste koppeling van woorden met een negatieve gevoelswaarde. Wilders spreekt sowieso graag in negatieve termen: „slappe taakstraffen”, „onzinnig vervroegde invrijheidsstelling”. Dat is een debatstrategie die zeer effectief kan zijn, zeker wanneer het consequent wordt uitgevoerd. Voor tegenstanders wordt het dan steeds lastiger om het negatieve beeld te ontkrachten.

Lees verder »

Mark Rutte is een goede debater. Hij is welbespraakt, ad rem en beschikt over veel dossierkennis. Toch laat hij zich in debatten regelmatig de kaas van het brood eten. Rutte’s grootste zwakte zit in de momenten dat hij niet aan het woord is. Hij stelt zich bescheiden op, luistert aandachtig naar de andere kandidaten en wacht keurig tot de debatleider hem het woord geeft. Prijzenswaardig, maar onverstandig. Lees verder »

BusinessWeek heeft Debatrix-oprichter Lars Duursma (24) opgenomen in haar top-15 van veelbelovende jonge Europese ondernemers. Op de site van het gezaghebbende zakenblad kunt u tot 1 november stemmen op uw favoriete ondernemer. De vijf populairste kandidaten worden opgenomen in het zakenblad en maken kans op de titel “Europees Ondernemer van het Jaar”.

Lees verder »

Alexander Pechtold vecht tijdens debatten vaak tegen de verwachtingen die toehoorders van hem hebben. Begin dit jaar werd in Rotterdam een debat georganiseerd tussen Pechtold en Marco Pastors, ex-wethouder van Leefbaar Rotterdam en nu lijsttrekker van EénNL. Het debat was aangekondigd als een strijd tussen de ‘Pietje Bells’ van de Nederlandse politiek. Beide sprekers hadden veel aanhang opgetrommeld. Onderwerp van discussie: de Antillianenproblematiek. Pechtold gaf de zaal een mini-college over het koloniale verleden van Nederland en de verantwoordelijkheid die daaruit voortvloeit. Licht applaus van de D66’ers volgde. Lees verder »

Debatrix leidde gisteren een personeelsbijeenkomst voor de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI). De hele ochtend stond in het teken van debatteren. De ochtend begon met een interactieve debattraining, waarbij het vergroten van overtuigingskracht centraal stond.

Lees verder »

Jan Marijnissen werpt zich graag op als vertolker van schrijnende geluiden uit de maatschappij. Met passie verdedigt hij de belangen van een ieder die het niet zo breed heeft. Daarbij gebruikt hij veelvuldig de persoonlijke brieven en verhalen van willekeurige burgers. Hij laat zo zien dat hij weet wat er speelt in de samenleving, én dat het hem echt aan het hart gaat. De tactiek is vooral bekend van Amerikaanse verkiezingsdebatten, waar elke presidentskandidaat een rijtje zogenaamde people props paraat heeft. Lees verder »

Debatrix-trainers Lars Duursma en Marc Roels zullen de eer van Nederland verdedigen bij de Nacht van het Debat. Zij zullen het als twee van de meest succesvolle wedstrijddebaters van Nederland tijdens een prestigieus debat opnemen tegen de beste debaters van Oxford. De Nacht van het Debat wordt op 7 oktober georganiseerd in Felix Merites.

Lees verder »

Deze week leidde Debatrix in Dolfinarium Harderwijk een debat tussen 200 medewerkers van kenniscentrum ECABO. De personeelsbijeenkomst ging over de toekomst van de organisatie.

Lees verder »

In navolging van de samenwerking met RSM Erasmus University zal Debatrix ook de Faculteit Economische Wetenschappen aan de Erasmus Universiteit Rotterdam ondersteunen bij invulling van het curriculum. Binnen de onlangs geïntroduceerde internationale bachelor zal Debatrix een reeks interactieve trainingen verzorgen waarbij studenten essentiële vaardigheden in presentatie, argumentatie en analyse worden bijgebracht.

Lees verder »

Debatrix heeft afgelopen week een serie trainingen verzorgd in Istanbul. Op uitnodiging van Koç University leerde onze trainer Lars Duursma studenten uit heel Turkije debatteren. De deelnemers leerden niet alleen sterk argumenten, maar tevens overtuigen in een andere taal dan de moedertaal.

Lees verder »

De lijsttrekkersdebatten bij D66 tussen Alexander Pechtold en Lousewies van der Laan, en zes anderen, boden geen enkele duidelijkheid. De partijleden zijn geen haar wijzer en de partij is geen steek verder.

D66 is een partij die vecht voor haar leven, of dat althans zou moeten doen. De leden snakken naar een leider die de partij politieke legitimiteit kan verschaffen zonder hun idealen te grabbel te gooien. Deze messias van het redelijk alternatief heeft zich echter nog altijd niet aan de ongelovigen kenbaar gemaakt. Geen van de deelnemers aan het slotdebat om het partijleiderschap leek te beseffen hoe beroerd D66 ervoor staat.

Favorieten Alexander Pechtold en Lousewies van der Laan waren het op vrijwel alle punten roerend met elkaar eens, maar dit was nu juist niet de bedoeling. Want hoewel doel van het debat was om de verschillen tussen de deelnemers zichtbaar te maken, grepen de ‘kemphanen’ elke gelegenheid aan om hun overeenkomsten te benadrukken. Pechtold kon desgevraagd zelfs niet één verschil tussen hem en zijn tegenstreefster noemen.

Nu was de minister ook enigszins in het nadeel. Zijn positie binnen het kabinet stond hem niet toe zich zo vrij te uiten als zijn belangrijkste tegenstander. Pechtold moest zich bovendien voortdurend verweren tegen suggestieve vragen van de gespreksleiders. In een debat kan hij zich uit een dergelijke situatie redden door aan ieder antwoord op een vraag een eigen punt toe te voegen. Zo had Pechtold het initiatief naar zich toe kunnen trekken, maar hij liet dit na.

De minister bleek overigens zo nu en dan best aardig te kunnen debatteren. Hij verweet Van der Laan herhaaldelijk op zeer felle toon dat zij met haar stelselmatige verwijzingen naar islamitische scholen de discussie over de vrijheid van onderwijs vervuilt. ‘Op de Veluwe’, voegde hij haar toe, ‘zijn de scholen veel sektarischer!’ Het publiek reageerde uitgelaten. Een bedeesde Van der Laan kon niets beters bedenken dan: ‘Dit onderwerp leent zich niet voor simplificaties en oneliners.’ Een luid boe-geroep was haar deel.

Pechtold liet direct blijken niet voor het zwaktebod van de fractievoorzitter onder te willen doen. Toen Van der Laan aangaf best tweede op de kieslijst te willen staan achter Pechtold, vroeg deze haar: ‘Ben ik nu dan wel weer geloofwaardig?’ Een beetje dom. Vijf minuten lang spitste de discussie zich toe op de politieke geloofwaardigheid van de minister, uitgerekend zijn achilleshiel.

Van der Laan was vooral kleurloos. Ze maakte geen grote fouten, maar wist het publiek ook niet in vervoering te brengen. Als ze al een fout maakte, dan was het dat ze haar centrale boodschap – die ze voorafgaand aan het debat uitgebreid had gepromoot – onvoldoende over het voetlicht bracht. Dat gold overigens ook voor Pechtold.

De debatten in aanloop naar de tweede kamerverkiezingen beloven een zware dobber te worden voor de nieuwe lijsttrekker, wie dat ook mag worden. Juist een partij van de nuance heeft een bekwaam debater nodig om ingewikkelde standpunten overtuigend over te brengen. Die heeft zich niet laten zien.