Today’s Telegraaf features a full-page interview with Debatrix’ co-founder Lars Duursma. The daily newspaper, Hollands biggest with over 700.000 subscribers, runs a series on succesful young entrepreneurs. Here’s the article:

Nog lang niet uitgepraat

Door Barbara Sanders
De jonge ondernemer. Aanjager van onze toekomstige economie. Dikwijls komt het verwijt dat in ons land te weinig jongeren de sprong in het diepe willen wagen om een eigen bedrijf te beginnen. Veilig in de moederschoot van een werkgever is de stap om voor jezelf te beginnen vaak groot. Nederland, ooit groot geworden door initiatiefrijke eenlingen met ondernemersbloed, snakt naar een nieuwe generatie die het stokje overneemt, maar er wordt niet getrappeld in de rij. Toch zijn er nog vele jongens en meisjes in ons land die hun nek boven het maaiveld willen uitsteken. Voor deze groep is het glas altijd halfvol. Zij zijn onbesuisder en lijken gaten in de markt te zien die anderen vaak niet zien. De Financiële Telegraaf portretteert deze weken jonge mensen die met succes een eigen onderneming bestieren. Vandaag Lars Duursma. Een gedreven ondernemer die het tijdens zijn studie schopte tot wereldkampioen debatteren en één van de oprichters is van het debatexpertisecentrum Debatrix. Hij werd vorig jaar door het gezaghebbende Amerikaanse zakenblad Business Week gekozen tot één van de drie meest veelbelovende jonge ondernemers van Europa.

Wie maakt er nou van zoiets ’saais’ als debatteren zijn vak?
Debatteren is absoluut niet saai. Ik ben er mee begonnen toen ik ging studeren. Ik kwam van het Montessori Lyceum in Den Haag, waar zelfstandig werken een groot goed is. Ik kon Engels prima lezen en schrijven, maar eigenlijk niet goed spreken. Dat ervoer ik toch als een gemis.

Dus ben je maar gaan debatteren?
Ja, als je lid wordt van de debatclub aan de Erasmus Universiteit wordt er uitsluitend in het Engels gedebatteerd. Tot mijn verbazing vond ik het wel erg leuk en was er bovendien best in.

Dat kun je wel zeggen, je hebt behoorlijk wat prijzen in de wacht gesleept.
In 2003, 2004 en 2006 werd ik Nederlands kampioen debatteren. In 2003 en 2005 Europees kampioen en vorig jaar ook wereldkampioen.

Maar om dan een bedrijf te beginnen is nog best een hele stap?
Dat viel best mee. Toen ik me had gekwalificeerd voor het wereldkampioenschap ben ik met mijn debatingpartner Sharon Kroes op vakantie geweest in Maleisië. Midden in de jungle besloten we een onderneming te starten. Van de drie ideeën die we toen hadden hebben we gekozen voor het opzetten van een debatexpertisecentrum. Ik gaf toen al freelance debattraining en vond dat erg leuk.

Wat waren die andere twee ideeën?
Dat ga ik echt niet vertellen, want wie weet doen we er ooit nog eens iets mee. Sharon Kroes is na een tijdje uit Debatrix gestapt. Hij is onrustiger dan ik, zoekt steeds naar nieuwe uitdagingen. Dat heb ik gerespecteerd. Sinds vorig jaar heb ik een nieuwe compagnon: Job ten Bosch. Ik ken hem van de universiteit. Hij zorgt voor het alledaagse reilen en zeilen van onze organisatie. Hij is verantwoordelijk voor de marketing en heeft de organisatie zo neergezet dat Debatrix hard maar verantwoord kan blijven groeien.

Wat doe jij dan precies?
Ik ben hoofdverantwoordelijk voor de opleidingen en trainingen die we geven en analyseer debatten voor de media. Ook leid ik veel debatten, dat kan variëren van personeelsbijeenkomsten tot verkiezingsdebatten.

Opleidingen en trainingen, wat houdt dat in?
Onze corebusiness is mensen leren hoe ze moeten overtuigen. Er zijn genoeg bedrijven die zich hebben gespecialiseerd in het ’in het openbaar spreken’, maar overtuigen is toch een andere tak van sport. We zijn nu bezig met het opzetten van debatingclubs bij allerlei grote en kleine bedrijven. Leuk met elkaar in debat in plaats van de standaard vrijdagmiddagborrel.

Of debatteren met een borrel in de hand?
Haha, nou nee. Het is best een serieuze aangelegenheid hoor, maar als je het eenmaal gedaan hebt met een professionele debatleider erbij werkt het verslavend. Er mag natuurlijk ook gelachen worden.

Vinden je vrienden en familie het eigenlijk nog wel leuk om met jou te discussiëren?
Ik kan heel eigenwijs zijn in discussies. Maar het verschil tussen discussiëren en debatteren is dat je in een discussie je gesprekspartner probeert te overtuigen en bij het debat draait het om het overtuigen van een derde partij, niet je tegenstander. Ik denk wel dat mijn ouders het nu leuker vinden om met mij te discussiëren dan toen ik nog thuis woonde.

Eigenlijk ben je nog erg jong, word je wel echt serieus genomen?
Geloofwaardigheid is inderdaad wel een van de grootste problemen waar je tegenaan loopt als jonge ondernemer. We werken voor veel aansprekende opdrachtgevers, van politieke partijen tot Achmea en De Nederlandsche Bank. Dat helpt enorm. We proberen nu ook het laatste beetje van het studentikoze imago af te schudden. Daarom verhuizen we binnenkort naar een eigen pand. Nu huren we nog een ruimte van de Erasmus Universiteit. Het feit dat ik door Business Week ben gekozen tot een van drie meest belovende ondernemers van Europa, is ook heel goed geweest voor onze geloofwaardigheid.

Hoezo?
We werden veel meer dan daarvoor benaderd door allerlei bedrijven, waaronder grote multinationals, om debattrainingen te geven, debatten te leiden en debatclubs op te zetten. Het feit dat ik op televisie en in de krant debatanalyses heb gegeven tijdens de verkiezingstijd heeft Debatrix ook naar een hoger plan getild. Verder zijn we heel actief in het onderwijs. Debatlessen zijn in de Angelsaksische landen op middelbare scholen heel normaal, in Nederland proberen we dat nu ook van de grond te krijgen. De respons daarop is goed. Het is ook belangrijk dat de stellingen waarover wordt gedebatteerd aansluiten bij de belevingswereld van de jongeren. Dan is het toch wel handig als je zelf ook nog jong bent.

Verdien je een beetje leuk?
Geld is niet zo belangrijk. Natuurlijk moeten we de tent draaiende houden. Ook moet er geld zijn voor het uitwerken van ideeën. We doen het heel aardig omdat we nooit hebben geconcurreerd op prijs.

Dat is vrij uniek voor iets dat toch ooit begon als een studentenbedrijfje…
Ja, want bijna alle studentenbedrijven concurreren op prijs. Dat kan omdat de ondernemers nog studiefinanciering krijgen. Een lekker vangnet, dat wel, maar de doodsteek voor veel bedrijfjes. Als de studiefinanciering ophoudt moeten de ondernemers opeens aan hun klanten meer geld gaan vragen voor dezelfde producten of diensten om het hoofd boven water te kunnen houden. Dan haken veel opdrachtgevers toch af. We willen niet de goedkoopste zijn maar gewoon de beste en de innovatiefste want if you pay peanuts, you get monkeys. Alle waar naar zijn geld, dus.

Is je eerste miljoen al in zicht?
Nou, dat duurt nog wel een paar jaar. Maar geld is niet mijn belangrijkste drijfveer.

Wakker liggen van de geldzorgen doe je dus niet?
Nee, we zijn heel klein begonnen, hadden weinig vaste kosten. Binnen twee maanden draaiden we al met winst. Extern kapitaal hebben we nooit echt nodig gehad. We halen de opdrachten ook vrij gemakkelijk binnen. We kijken nu ook over de grens, naar België en Duitsland. Turkije is een markt waar we ook op vrij korte termijn iets willen gaan doen. De mensen zijn er hoogopgeleid maar zijn vanuit hun cultuur vrij bescheiden. Zij zouden enorm baat hebben bij het goed leren overtuigen, zeker als ze zaken moeten doen met westerlingen, die hebben allemaal toch een redelijke grote mond.

Dus groei, groei, groei staat voorop?
Dat is best lastig, hoor. Als je te snel groeit moet je oppassen dat je je bestaande klanten niet verwaarloost. We moeten binnenkort echt meer mensen gaan aannemen omdat allemaal in goede banen te leiden.

Wat doe je over tien jaar?
Dan ben ik nog steeds bij Debatrix. Dit is mijn passie. Ik zal de komende jaren vooral bezig zijn met het opzetten van nieuwe vestigingen, veel reizen. Debatrix zal als het aan mij ligt Europa veroveren.